اول از همه باید به غیر حرفهای بودن خودم اعتراف کنم. از بس ذوق زده شده بودم بعد همایش که عکسهای دسته جمعی رو بدون اینکه نگاه کنم همینطوری بین دوستای متممی پخش کردم. بعدا که نگاهشون کردم گفتم ای دل غافل عجب عکس آبروبری :)) دوربین کج، ترکیب بندی بد،… این شد که نشستم روی همه ادیتهای اولیه رو پیاده کردم تا حداقل دوستان متممی روشون بشه اونو جایی نشون بدن. ضمنا حجم اون عکسهایی که منتشر شده بود حدود یک مگابایت بود. این شد که تصمیم گرفتم یه اعلامیه بدم و بگم که میتونید از لینک پایین، همهی عکسهای دسته جمعی ادیت شده رو با حداکثر کیفیت (بین ۵ تا ۳ مگابایت) دریافت کنید. امیدوارم اگه قراره عکسی از دوربین من تو وبلاگشون بمونه، اینا بمونه تا حداقل چیزی هم از آبروی بنده ایضا :)) (قابل توجه امین کاکاوند که یه نسخه آپلود کرده.)
ضمنا توی همون لینک تعدادی عکس از دوستان متممی با محمدرضا شعبانعلی هست که طبق قرارمون باید تا آخر امشب بیان دنبالشون. من که شمارشون رو نگرفتم ولی امیدوارم اونا اسم منو فراموش نکرده باشن. حداقل «مریم میم» عزیز رو که یادمه. 😉
یکی از عکسایی که خودم دوستش داشتم رو اینجا میذارم. اگه میخواید میتونید بقیه رو توی همون لینکی که بالا گذاشتم ببینید.
یه لینک پیدا کردم در مورد سرنوشت اعتماد کردن در جامعه. اونقدر جالبه که دلم نمیخواد همینطوری لینک بدم بهش. هروقت تونستم توضیحی در خور شأنش بنویسم بهتون معرفی میکنمش.
یه نکتهای نظرمو جلب کرد گفتم شاید بد نباشه اینجا هم بگم. حتما گذرتون به وبلاگهایی که از سرویسهایی مثل بلاگفا، بیان، میهنبلاگ و… خورده. احتمالا با امکان ارسال نظر خصوصی این سایتها هم آشنا هستین. در عوض تا حالا دقت کردین وردپرس به صورت پیشفرض امکان ارسال نظر خصوصی نداره؟ من وقتی که میگشتم، افزونهی خیلی خفن و پرطرفداری هم برای اینکار ندیدم. البته بود، ولی تعداد نصب خیلی بالایی نداشت. یه قابلیت دیگه امکان رمزگذاری روی نوشتههاست که الان بلاگفا و چندتا سرویس دیگه این امکان رو دارن و اتفاقا از این کار جواب هم گرفتن. ولی وقتی برای وردپرس سرچ کردم دیدم ظاهرا افزونههای اینکاره در اُردر هزارتا نصب بیشتر ندارن. اینو اگه بزاریم کنار این گزاره که حدود یک چهارم سایتهای دنیا با وردپرس ساخته شده به این نتیجه میرسیم که استقبال عمومی ازش خیلی کم بوده.
یه مدت پیش با سایتی در مورد آمارهای سرویس تلگرام آشنا شدم. آمارهای جالبی مربوط به کانالها هم رو توش نوشته بود. همون طور که میدونید تلگرام فقط در ایران و ازبکستان رسانهی اول هستش. در نتیجه نباید انتظار زیادی ازش در کشورهای دیگه داشته باشیم. اما اگه در نظر بگیریم که جمعیت ازبکسان تقریبا سی میلیون نفر هستش، انتظار داریم که در لیست صد کانال پرطرفدار تلگرام حدود چند ده نماینده داشته باشه. اما به طرز عجیبی تمامی این صد تا کانال ایرانی بودن و حتی اگه پرطرفدارترین کانالهای دیگر کشورها رو هم نگاه میکردی، با کانالهای ایرانی فاصلهی درخور توجهی داشتن. (لینک سایت آمارهای تلگرام)
بعضی وقتا این تفاوت رویکردها به بعضی امکانات خیلی توجهمو جلب میکنه. البته اینها امکاناتی بود که تو زیستبوم ایران رشد کرده بود اما اون طرف نه. مثال برعکسش که خیلی زیاده. ضمنا امکاناتی که در نقاط دیگهای از دنیا به یه شکل استفاده میشده اما اینجا به یه شکل دیگهای رشد کرده هم زیاد داریم. اما اونقدر دیدین که احتمالا دیگه جذابیتی نداره.
پینوشت: عکس اول نوشته رو چندروز پیش گرفتم. اگه از اون حیوانی که تو بزرگراه دندهعقب میره بگذریم، باید افزایش احترام مردم به لاینها رو تحسین کرد.
معرفی میکنم: پروفسور جان نش. از خوبهای پیچک. بیش از ۵ ماهه که همراهیشون میکنم. با این که در فصل سرد سال بودیم رشد قابل توجهی داشتن. عکس روزهای اول رو توی اینستاگرام گذاشته بودم. (+) خوبی اینستا اینه که کسی یادش نمیمونه و اگه نمیتونستم این مدت نگهش دارم، کسی به روم نمیاورد. ولی حالا که موفقیت نسبی داشتم میتونم بزارمش تو وبلاگ.
البته یه آزمون بزرگ پیش رو داره به نام تعطیلات عید. متاسفانه پروفسور تو خوابگاه ساکنه و من چند هفتهای نمیتونم همراهش باشم. نمیدونم میتونه دووم بیاره یا نه. چند تا مطلب خوندم که چطور میشه گیاهها رو وقتی نیستی آب بدی. بعضیاش با توجه به مقیاس گلدون قابل اجرا نبود، بعضیا هم برای بیشتر از یه هفته جواب نمیداد. فعلا راهی که به ذهنم میرسه اینه که گلدون رو بزارم تو یه ظرف یکم بزرگتر و توی ظرف بزرگتر آب فراوان بریزم و راه درروی هوا از بین گلدون و ظرف رو با کاغذی یا چسبی چیزی بپوشونم که آب (حداقل مستقیما) بخار نشه. پذیرای پیشنهادات شما برای کمک به پروفسور هستیم.
اگه از این آزمون موفق بیرون بیاد حتما گلدونش رو عوض میکنم. فکر کردم اگه تو فصل سرد عوض کنم ریسکش زیاد میشه. منتظر بهاریم.
چند هفته پیش به همراه دوستان (من جمله معین حشمتی که تازه وبلاگش را راهاندازی کرده) سفری داشتیم به گورستان خالد نبی. اینها در آنجا گرفته شده. ضمنا عکسها کلا تحت کپیرایت دو عکاس عزیز، کامیار کریمپناه و عباس نخلبند هستند.
عکس از عباس نخل بندعکس از عباس نخل بندعکس از کامیار کریم پناه
عکسهای زیادی از منظرهها در سفر دارم. ولی قانون کپیرایت دستم را بسته. اگر میخواهید عکسهای خالد نبی را ببینید پیشنهاد میکنم به تصاویر آن در گوگل مپ سر بزنید.